Minder is meer: een verhaal van toegenomen kwaliteit

Afbeelding van een cassette deck

De blog krijgt een nieuw leven. Echt. Een volledige heropstart was nodig. Waarom? Het was een gear review blog geworden in plaats van een blog over het beter worden in opname en mix kwaliteit. Ja, dit schrijfsel startte ooit als een kladblok voor mezelf, waarbij wat ik gaandeweg leerde of dagen had zitten uitzoeken een plekje kreeg op het wereld wijde web. Jammer genoeg was de focus steeds vaker op nieuwe producten gericht en was de ziel daarmee verloren gegaan. En die shift in focus voor de blog was ook terug te vinden in mijn eigen studio. Wat volgt is het verhaal van herbronnen, hernieuwde focus én de daarmee gepaard gaande gigantische vooruitgang in mijn studiowerk.

Quantiteit versus kwaliteit: een rack vol optiesJe bent ruim 10 jaar bezig met opnemen en mixen. Je trekt je materiaalkast open en komt terecht in een heuse web winkel aan préamps, compressors, microfoons en kabels. Juist, kabels. “Reserve voor reserve van reserves voor de reserve van de reserve”. En dat leek van toepassing op mijn ganse kast:

  • 4 GAP PRE73 préamps, want je wil die typische 1073 sound toch wel in je arsenaal hebben tegen een lagere prijs!
  • 4 WARM Audio WA-12, want ja ook die andere legendarische préamp (312) heb je nodig om variatie te kunnen aanbieden. Logisch toch?!
  • 2 SSL VHD pré’s, want allez, cleane préamps zijn ook cool!
  • Minder dan 8 SM57 micro’s kan je toch niet liggen hebben? Neem er dan toch maar 10!
  • Overhead microfoons, serieus, 3 paar is toch wel een minimum, neen?!
  • 2 paar monitors, budget reeksen uiteraard, want beter 2 paar halfbakken dingen dan 1 goeie set!

Kortom, gewapend met genoeg materiaal om 3 maand de studio te duiken trok ik naar de opnames van repetities of albums die in het beste geval een weekend lang tijd hadden om ingeblikt te worden. En toch bleek die super impact volle mix toch niet zo goed te klinken eens je buiten mijn thuisstudio stapte…

Quantiteit ≠ kwaliteit

“Tuurlijk, wat je nu schrijft is zo klaar als pompwater.” En toch, we trappen er zo makkelijk in. Een fabrikant speelt in op de nood van “producers met budgetbeperkingen” en brengen testellen uit met een naam die wel heel erg dicht aanleunt bij de high-end toestellen (extra bonuspunten als je er nog ergens ‘vintage’ kan bij vermelden). Of dat je dacht het toeval was dat zoveel budget compressors “76” in de naam hebben, of dat een préamp zonder de cijfers “12” of “73” minder goed verkoopt, of waarom velen hun neus ophalen als de mic naam geen “87” of “251” bevat? Neen, originele marketing kan je de fabrikanten in deze sector moeilijk verwijten.

En hoewel sommige van die toestellen echt wel hun best doen en goed presteren voor hun prijs, begon ik me toch te realiseren dat ik steeds vaker lang bezig was met materiaalkeuzes tijdens een sessie dan te focussen op het neerzetten van een kwalitatieve vertolking van de muziek. Hoewel materiaalkeuze zeker een invloed heeft op je sound, is te veel opties hebben een duidelijke beperking gebleken. Als je slechts 2 dagen hebt om een album met 5 nummers op te nemen wil je niet bezig zijn met 4 smaken préamps testen, 3 dynamische microfoon modellen uit te proberen op een gitaarversterker,…

Neen, je wil zo snel mogelijk een goede sound neerzetten, die knoop doorhakken en focussen op het zo goed mogelijk registreren van een zo goed mogelijk prestatie. Want uiteindelijk, die goeie prestatie goed geregistreerd en daarna goed in een mix verwerkt is wat je publiek zal horen. Niemand zal ooit opmerken “Ik had daar een U87 gebruikt” na het horen van het album. Tenzij het een pover eindproduct is geworden.

Uit met de massa, in met de kwaliteit

En daar heb ik een goed jaar geleden abrupt een eind aan gemaakt. Alles waar ik geen echte nood meer aan had ging letterlijk buiten, en werd slechts vervangen door wat ik echt nodig had en waar ik kwalitatief vooruitgang kon boeken:

  • Mijn interface, de Steinberg MR816x, had ik dubbel en heeft uiteindelijk een afschuwelijke editor die niet intuitief werkt
    • Mijn monitors, Adam A5x met Sub7, hadden me duidelijk al vaak bedrogen (zie mijn oudere mixen)
  • De préamps, alle “432”, gingen vlotjes aan veel te hoge prijzen de deur uit
  • Het leger aan microfoons die ik dubbel, driedubbel of achtvoudig had werd uitgedund tot een zinniger arsenaal gericht op hun concreet bedoelde toepassing

Die verkoop bracht mooi geld op. Met dat geld heb ik uitsluitend geïnvesteerd in zaken die onmiddellijk konden bijdragen aan een verbeterde omgeving om in te werken én die me een efficiëntere workflow gaven in mijn studio.

  • Een nieuwe interface, in de vorm van een Apogee Ensemble Thunderbolt, gaf me meteen heel veel inputs en outputs:
    Naast zeer heldere en gedetailleerde préamps met zeer veel cleane gain (dus geen extra ruis eens je voorbij 75% van je versterking zit), kwam deze nog met 2 reamp outputs (bespaart je nog eens 300 EUR als je 2 aparte wil kopen), een talkback optie, hoofdtelefoon outputs, DI-inputs en een reeks digitale uitbreidingsopties via ADAT en SPDIF en een veel betere matrix om je routing vlot in te stellen. Samen met mijn nog overblijvende MR816x als ADAT slave, had ik meteen een veel beter startpunt voor al mijn opnames.
  • Gloednieuwe monitors, Neumann KH120’s, ook al zijn ze dan nog niet echt “high-end” waren een gigantische stap in de goeie richting. Dankzij de uitgebreide installatie gids (ja, ook voor monitors) haal ik nu het maximale uit die dingen. Kwaliteit, dat is wanneer je voor de eerste keer een reverb tail echt kan horen in je favoriete album van 10 jaar geleden.
  • Uitbreiding van de hardware gebeurt nu via een API Lunchbox. Deze modulaire aanpak maakt het mogelijk voortaan gestaag te groeien. Gewoon een 500-series equivalent toevoegen, zoals de Elysia x-Pressor en je mix bus is meteen een stuk plezanter en muzikaler. Maar vooral, duur genoeg om niet meer onbezonnen nieuwe stukken toe te voegen op basis van hun naam en marketing!

Resultaat

Horen wat je doet, dankzij goeie DA conversie. Detail in je opnames door de zuivere préamps van de interface. Het is gewoon instant plezier met je Pro Tools sessie. Ok, je hebt minder speeltjes om mee uit te pakken. Je hebt minder “knoppekes” om aan te draaien. Maar… je hebt wel een beter resultaat omdat alles juister binnenkomt en juister klinkt als je ermee aan de slag gaat in de mix.

Probeer het ook! En laat me weten of het voor jou ook zo’n hele vooruitgang was.

Happy recording!

Leave a Reply